Jest to choroba występująca u starszych kobiet, do tej pory była ona bardzo wstydliwa i niewiele z nich decydowało się na podjęcie leczenia, a nawet na wizytę u specjalisty. Nietrzymanie moczu zdarza się w rożnych sytuacjach takich jak kichanie, podbiegnięcie do autobusu, kucanie itp. Jednak nie tylko wysiłek powoduje to nieprzyjemne zjawisko bowiem równie dobrze może ono występować bez jakiejkolwiek przyczyny. Taka sytuacja wpędza kobiety w stres. Choroba ta dotyczy blisko 3 milionów kobiet w naszym kraju, najczęściej mają z tym problemy te panie u których podczas porodu doszło do rozciągnięcia mięśni cewki moczowej. To spowodowało że nie działają one tak sprawnie jak wcześniej. Winne mogą też być hormony bowiem do tej przypadłości dochodzi u pań po 45 roku życia gdy produkcja estrogenów zostaje zmniejszona. Najgorzej choroba ta oddziaływuje na psychikę osoby chorej. Taka kobieta może cały czas o tym myśleć, uważać by toaleta była zawsze pod rękom, często też ograniczają one wizyty towarzyskie. Choć problem dotyka bardzo dużej ilości kobiet to tylko niewielki procent z nich podejmuje leczenie. Są trzy typy tej choroby, najpowszechniejsze jest NTM wysiłkowe które jest efektem osłabienia mięśni miednicy. Następuje podczas wysiłku, wtedy często w jamie brzusznej zwiększa się ciśnienie. Kolejny typ to nadreaktywność pęcherza czyli parcie naglące. Pęcherz w takich przypadkach często się kurczy co owocuje tym że odczuwamy nagłą potrzebę oddania moczu. Najgorsze jest to że tych skurczy pęcherza nie da się kontrolować. Jest też kolejny typ będący mieszaniną dwóch wymienionych. Jest on szczególnie uciążliwy. Większość kobiet z tą dolegliwością ukrywa ją i jest to wielki błąd. Warto jak najszybciej udać się do ginekologa lub urologa i mu o wszystkim powiedzieć. Choroba ta nie jest dla tych osób niczym nadzwyczajnym. Na podstawie rozmowy są w stanie ja zdiagnozować lub ewentualnie zlecić badania dodatkowe. Są też ćwiczenia które poprawia działanie mięśni cewki moczowej. To nic innego jak zaciskanie i rozluźnianie tych mięśni. Możemy to robić w każdej chwili nawet podczas oglądania telewizji. Z czasem należy zwiększać czas zaciskania z kilku nawet do kilkunastu sekund. Nie zaciskajmy przy tym mięśni pośladków. Ćwiczenia te polecane są wszystkim kobietom w okresie ciąży, właśnie po to by zapobiec NTM po ciąży. Jeśli ćwiczenie to nie pomaga to lekarz może polecić ćwiczenie że specjalnymi ciężarkami które są w postaci kulek. Kupuje się je w aptekach i sklepach z akcesoriami do rehabilitacji.

Najbardziej znane są krwawienia miejscowe. Są one niegroźne i samoistne, powodują mikrourazy śluzówki, mogą powstać przy silnym przedmuchiwaniu osa czy też podczas dłubania w nim. Do takich krwawień zalicza się tez te które powstały w wyniku obecności ciał obcych w nosie. , guzy oraz powszechne zapalenie jamy nosowej. W skład tej grupy wchodzą także takie które zostały wywołane na skutek narażenia na substancje drażniące. Niektóre z nich mogą prowadzić do martwicy śluzówki nosa, ale musi ona być narażona na nie długotrwale. Kolejnym typem są krwawienia ogólne. Są one wynikiem przebiegu chorób zakaźnych, układu sercowo-naczyniowego lub mogą być wynikiem zaburzeń hormonalnych. Jeśli źródło krwi znajduje się poza nosem, mówi się wtedy o krwawieniach rzekomych, choć krew w tych przypadkach i tak wydostaje się przez nos. Zastanówmy się co robić gdy będzie leciała nam krew z nosa. Najważniejsze w takim przypadku jest by nie unosić głowy do góry. Jeśli zrobimy odwrotnie to wcale nie zatamujemy krwawienia a tylko spowodujemy że krew nie będzie wypływała na zewnątrz. A takie postępowanie może doprowadzić do zachłyśnięcia krwią. W takiej sytuacji nie możemy też ocenić jak długo trwa krwotok oraz czy jest obfity. Jeśli krwawienie jest niewielkie to zwykle wystarczy ucisnąć delikatnie skrzydełka nosa lub zrobić sobie zimny okład w postaci np. zmoczonej chusteczki. W ten sposób przyśpieszymy kurczenie naczyń krwionośnych. Jeśli krwi jest więcej to można do nosa włożyć tampon, najlepiej jak by był nasączony jakąś substancją hamująca wydzielanie się krwi. Są też specjalne maści które wzmocnią proces krzepnięcia krwi, nazywa się je hemostatycznymi. Niektóre z nich są wyposażone w wygodny aplikator dzięki któremu łatwiej będzie je wprowadzić do nosa. Jeśli natomiast krwawienie jest bardzo obfite i nie ustępuje po zastosowaniu przedstawionych metod to należy zgłosić się do laryngologa. On przy pomocy specjalnych narzędzi zlokalizuje miejsce występowania krwawienia i zastosuje tamponadę. Jeśli jest taka możliwość to może on zastosować terapię prądem lub laserem by przeprowadzić koagulację naczyń krwionośnych. Gdy krwawienie zostanie już zahamowane należy oczyścić nos ze skrzeplin. Laryngolog włoży nam o nosa specjalny ssak który wyciągnie pozostałości po krwotoku. W warunkach domowych najlepiej do tego użyć chusteczki. Osoby ze skłonnością do krwotoków z nosa powinny często przyjmować witaminę C i rutynę. Substancje te znajdziemy na przykład w Rutinoscorbinie. Lub też Scorbolamidzie. Dzięki temu wzmocnimy uszczelnienie i wzmocnienie nabłonka naczyń krwionośnych.

Obecne lato będzie bardzo obfite w komary, ostrzegają specjaliści. Służą i ulewne deszcze, powodzie i wysokie temperatury, a tego w obecnym roku nie brakowało. Dzięki temu bardzo intensywnie się one rozmnażają. Najwięcej jest ich tam gdzie występują zbiorniki ze stojąca Wdą. Ale nie koniecznie bowiem do rozmnażania wystarczy im oczko wodne czy też kałuża. Jedna samica komara składa do 300 jaj, dlatego tylko w ciągu jednego roku może nas kąsać nawet siedem pokoleń komarów. Komar wyczuwa człowieka z odległości 100 metrów, reaguje on na pot a w szczególności na jeden ego składnik – 4-metylofenol. Jak pewnie wszyscy wiedzą bardzo intensywnie żeruje on od zmroku do wschodu słońca. Podobno jego aktywność wzrasta aż pięciokrotnie gdy jest pełnia. Na pierwszy ogień idą osoby wysokie, ubrane na czarno oraz o szybkiej przemianie materii. Z badań wynika że wegetarianie są bardziej podatni na ataki komarów. Aby czuć się bezpiecznie to warto pod ręką mieć kilka preparatów które skutecznie odstraszą komary. Mleczko jest wydajne gdy chcemy posmarować większe obszary ciała, sztyft raczej służy do ochrony w określonych punktach. Aerozol będzie przydatny nie tylko do ochrony skóry ale też można nim popsikać ubranie i włosy. Najbardziej skuteczne są preparaty zawierające chemiczne substancje takie jak DEET,. Ich opary powodują blokowanie wonienia u komarów, jednocześnie ukrywają zapach naszego potu. Najbardziej popularne SA preparaty Bros, OFF A sio. Są jeszcze preparaty oparte na naturalnych olejach eterycznych, są one dużo zdrowsze. Można je stosować w postaci kremów które nakleja się ubranie. Jeśli chodzi o ataki komarów w domu to należy użyć moskitiery by zablokować im możliwość dostania się do budynku….. Przydatne jest też stosowanie preparatów zwanych ektrofumigatorami, wydzielają one substancje owadobójcze. Substancje wdychane przez komara zaburzają jego układ nerwowy. Jeśli chodzi o przesiadywanie w ogrodzie to skuteczna jest spiralka owadobójcza firmy bross lub Baygon. Można też używać lamp UV które będą wabiły komary, ich minusem jest to że zabija także pożyteczne owady. Skuteczne mogą tez być różne olejki eteryczne a wśród nich szczególnie cynamonowy, kamforowy, miętowy, pomocne może tez być łykanie witaminy B1. Jeśli jednak komary nas pogryzą t warto miejsce ukąszenia posmarować spirytusem salicylowym czy też Fenistilem. Samiec komara ginie zaraz po zapłodnieniu jaj, natomiast samica by je złożyć potrzebuje krwi. Komar nakłuwa się blisko 10 razy ponieważ tylko 5% naszego ciała ma naczynia krwionośne tuż pod skórą, a tylko te umożliwiają komarowi napicie się krwi.

Wiele osób boi się dentysty, powodem tego jest ból jaki zwykle towarzyszy wizycie, a szczegółowo mówiąc borowaniu. Najczęściej mamy te uczucie zakodowane w naszym mózgu i pochodzi ono z odległych czasów naszego dzieciństwa. W efekcie omijamy stomatologa jak tylko możemy, efektem tego jest utrata zębów w wieku 8 – 10 lat. Wydaje się że znieczulenie rozwiązuje problem, nie jest to jednak prawdą. Spore grono osób tak samo jak borowania boi się zastrzyku znieczulającego. Stomatolog wbija igłę w dziąsło tuz przy zębie. Iniekcja ta może spowodować ból na skutek gwałtownego wstrzyknięcia. Pojawia się nabrzmienie twarzy i odrętwienie które utrzymuje się przez kilka godzin. Jest to spory minus Ponieważ mamy wtedy problemy z jedzeniem i poprawną mowa. Gdy zabieg ma być bardziej poważny to można wykonać zastrzyk w rejonie nerwu trójdzielnego, w ten sposób można znieczulić połowę twarzy na kilka godzin. W najostrzejszych przypadkach można stosować narkozę. Jednak wymaga to obecności anastezjolga i wymaga się wykonania wcześniej odpowiednich badań. Jednak nie zawsze musimy się znieczulać, bowiem we wczesnych atakach próchnicy leczenie może być niemal bezbolesne. Pod warunkiem e zostaną podjęte metody takie jak ozonoterapia, abrazja. Dziś możliwe jest znieczulenie przy użyciu komputera. To maszyna dozuje odpowiednia ilość środka znieczulającego i tempo jego podawania. W ten sposób środek znieczulający podawany jest powoi co owocuje że jest to czynność bezbolesna. Igła wbijana jest delikatnie ruchem rotacyjnym przez co nie uszkadza się tkanek miękkich. Do minimum spada ryzyko wstrząsu, które jest wynikiem podania zbyt dużej ilości środka znieczulającego lub wkłucia się bezpośrednio do naczynia krwionośnego. Podczas znieczulenia komputerowego nie ma tez niemiłego przykurczu twarzy i uczucia odrętwienia. Dzięki temu podczas zabiegu możemy normalnie porozumiewać się z dentystą. Dodatkowym plusem jest to że jedna aplikacja pozwala na znieczulenie więcej niż jednego zęba. Tak naprawdę komputer ten to tylko mikroprocesor odpowiednio zaprogramowany, przypomina on wyglądem długopis. Zanim dojedzie do wkłucia w dziąsło to miejsce to należy znieczulić popers spryskanie go płynem znieczulającym. Jedyną wada tego znieczulenia jest jego cena, znieczulenie za pomocą pena kosztuje trzy razy tyle co zwykłe nakłucie. Mapkę klinik które stosują nowa metodę znieczulania znajdziemy w Internecie. W nim jest także promowana kampania „koniec z dentofobią”. Jest ona skierowana do osób które unikają wizyt u dentysty ponieważ boją się bólu.

Choroba ta w skrócie nazywana jest SM jest to choroba która zyskała sobie renomę najbardziej przewlekłej spośród wszystkich przewlekłych schorzeń. Znamy już ją od ponad stu lat to i tak jej leczenie jest bardzo trudne. Choroba ta pozostawała w cieniu aż do czasu gdy ktoś sławny zachorował na nią, wtedy zrobiło się o niej głośno i problem został dostrzeżony. W miejscu uszkodzenia osłon mielinowych włókien nerwowych powstają stwardnienia, powoduje to przerwy w przesyłaniu impulsów nerwowych, często występuje ich całkowity brak. Powoduje to ze sygnał z mózgu nie dociera tam gdzie powinien. W efekcie np. nasza ręka nie wie że ma się zacisnąć. Zmiany te są rozsiane po całym ciele i mogą występować w wielu miejscach. Osoba chora jest sprawna intelektualnie natomiast nie ma kontroli nad swym ciałem które staje się bezwładne. Choroba ta ma masę odmian, dlatego nie daje się choremu perfekcyjnych informacji np. co go czeka i kiedy pozostanie mu tyko wózek inwalidzki. Choroba ta nie jest śmiertelna, nie powoduje też nagłego paraliżu, choć prawdopodobieństwo życia na wózku jest spore. Daje ona o sobie znać rzutami raz jest gwałtowne zaostrzenie a raz złagodzenie a nawet cofnięcie. U 10% chorych zmiany są łagodne, choroba ta prawie nie ma wpływu na codzienne życie. U innych 10% jest to przypadek ciężki w ciągu kilku lat stają się uzależnieni od bliskich. Są też przypadki choroby bezobjawowej, wykrytą ją dopiero podczas sekcji zwłok u osób które zmarły z innych przyczyn. Pozostały procent pacjentów posiada chorobę z typowym przebiegiem. Zaczyna się od problemów z koordynacją ruchową co owocuje zaburzeniami w chodzeniu i ruszaniu rękami. Pojawiają się zaburzenia czucia, niedowład, problemy z widzeniem, problemy z mową, zaburzenia snu, depresja. Chorobę rozpoznać jest stosunkowo trudno, w standardzie są badania neurologiczne, sprawdza się też przewodzenie bodźców. Chorobę wykrywa rezonans magnetyczny który pozwala także obserwować jej postęp. Najgorsze jest to że do tej pory nie ma leków które skutecznie leczą tą chorobę. Możliwe jest jedynie spowolnienie jej postępowania poprzez podawanie sterydów. Chorym aplikuje się też środki regulujące napięcie mięśni, często też zażywają środki antydepresyjne. Wskazana jest także rehabilitacja która ma za zadanie rozciągać mięśnie i je wzmacniać. Ważna jest także psychoterapia, ponieważ osoby te mają skłonność do popełniania samobójstw. Dlatego psychoterapia pomaga pacjentowi walczyć z chorobą i nie poddawać się. Choroba ta występuje trzy razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Atakowane najczęściej są osoby mieszkające w klimacie umiarkowanym.