E 200 nieszkodliwy (kwas sorbowy, syntetyczny, dodawany do serów, margaryn)

E 201 nieszkodliwy (sól sodowa kwasu sodowego, sorbinian sodu – syntetyczny, dodawany do serów, margaryn)

E 202 nieszkodliwy (sól potasowa kwasu sorbowego, sorbinian potasu – syntetyczny, dodawany do serów, margaryn)

E 203 nieszkodliwy (sól wapniowa kwasu sorbowego, sorbinian wapnia – syntetyczny, dodawany do serów, margaryn)

E 210 rakotwórczy (benzoesan, syntetyczny, dodatek do napoi gazowanych, majonezów, marynat, konserw owocowych i warzwynych, sałatek)

E 211 rakotwórczy (benzoesan sodu, syntetyczny)

E 212 rakotwórczy (benzoesan potasu, syntetyczny)

E 213 rakotwórczy (benzoesan wapnia, syntetyczny)

E 214 rakotwórczy (benzoesan etylu, p-hydroksybenzoesan etylu i pochodne)

E 215 rakotwórczy (benzoesan estru etylowego, p-hydroksybenzoesan etylu)

E 216 rakotwórczy (benzoesan propylu, p-hydroksybenzoesan propylu i pochodne, Propylparaben, Nipasol, Solbrol P – syntetyczny)

E 217 rakotwórczy (benzoesan estru propylu, p-hydroksybenzoesan propylu i pochodne, Propylparaben, Nipasol, Solbrol P – syntetyczny)

E 218 rakotwórczy (benzoesan metylu, p-hydroksybenzoesan metylu i pochodne, syntetyczny)

E 219 rakotwórczy (benzoesan estru metylu, p-hydroksybenzoesan metylu i pochodne, syntetyczny)

E 220 niszczy witaminę B 12 (bezwodnik siarki, dwutlenek siarki, w sokach owocowych i koncentratach, winie, suszonych owocach)

E 221 zakłóca czynności jelit (siarczyn sodu, syntetyczny)

E 222 zakłóca czynności jelit (dwusiarczyn sodu, syntetyczny)

E 223 zakłóca czynności jelit (meta-dwusiarczyn sodu, syntetyczny)

E 224 zakłóca czynności jelit (meta-dwusiarczyn potasu, syntetyczny)

E 226 zakłóca czynności jelit (siarczyn wapnia, syntetyczny)

E 227 zakłóca czynności jelit (dwusiarczyn wapnia, syntetyczny)

E 230 zakłóca czynności skóry (dwufenyl, 1,1′-difenyl, Bifenyl, Diphenyl, dodawany do cytrusow(zabezpieczenie skórek przed owadami)

E 231 zakłóca czynności skóry (ortofenylofenol, Dowicide, syntetyczny; dodawany do owoców cytrusowych)

E 232 zakłóca czynności skóry (ortofenyl sodu, syntetyczny, dodawany do owoców cytrusowych)

E 233 zakłóca czynności skóry (2,4-thiaxolyl, Thiabendazol, MK-360, Omnizole, Bovizole, Eprofil, Equizole, Tecto, dodawany do cytrusow)

E 236 nieszkodliwy (kwas mrówkowy, syntetyczny, dodatek do ryb wędzonych, surowych soków owocowych)

E 237 nieszkodliwy (mrówczan sodu, syntetyczny)

E 238 nieszkodliwy (mrówczan wapnia, syntetyczny)

E 239 rakotwórczy (heksamina, heksametylenotetraamina, urotropina)

E 249 szkodzi przy nadciśnieniu (azotyn potasu, syntetyczny,dodatek wędlin)

E 250 szkodzi przy nadciśnieniu (azotyn sodu, syntetyczny, dodatek wędlin)

E 251 szkodzi przy nadciśnieniu (azotan sodu, syntetyczny, dodatek do wędlin, serów podpuszczkowych i topionych)

E 252 szkodzi przy nadciśnieniu (azotan potasu, syntetyczny, dodatek do wędlin, serów podpuszczkowych i topionych))

E 260 nieszkodliwy (kwas octowy, syntetyczny lub fermentacyjny, dodatek do marynat: śledzi, grzybów, sałatek)

E 261 nieszkodliwy (octan potasu,dodatek do marynat: śledzi, grzybów, sałatek)

E 262 nieszkodliwy (dwuoctan sodu, datek do marynat: śledzi, grzybów, sałatek)

E 263 nieszkodliwy (octan wapnia, dodatek do marynat: śledzi, grzybów, sałatek)

E 270 nieszkodliwy (kwas mlekowy)

E 280 nieszkodliwy (kwas propionowy)

E 281 nieszkodliwy (sól sodowa kwasu propionowego)

E 282 nieszkodliwy (sól wapniowa kwasu propionowego)

E 283 nieszkodliwy (sól potasowa kwasu propionowego)

Pierwszym tego warunkiem jest własne doświadczenie lekarza, własne doznanie postu – połączone ze studium odpowiedniej literatury o poście – o ile możności nie jednorazowe, lecz wielokrotne, a najlepiej regularnie co roku lub co dwa lata.

Lekarzem leczącym postem może się nazwać ten, kto pod fachowym kierunkiem prowadził co najmniej przez rok kliniczne leczenie postem i może wykazać się osobistym doświadczeniem w poście.

Ze względu na oszczędność czasu zaleca się prowadzenie ambulatoryjne postu w niewielkich grupach 5 – maksymalnie 10 – osobowych. Grupy takie są uprzednio informowane na wykładzie o najważniejszych procesach, przebiegach i przeżyciach w poście, i zaleca się odpowiednią lekturę (95, 208). O ile jacyś uczestnicy mają już za sobą doświadczenie postu stacjonarnego, będzie to ułatwieniem dla lekarza i wpłynie stabilizująco na grupę. Istniejące zawsze, mniej lub bardziej wyraźne lęki początkujących

wtedy nie będą mogły rozwinąć się do “psychozy grupowej”, gdy doświadczeńsi, emanujący spokojem i ufnością, dodają bojaźliwym odwagi.

Do postu ambulatoryjnego z praktyki ogólnej kwalifikują się jedynie osoby otyłe bez powikłań, uprzednio przebadane – także laboratoryjnie – i już tak czy inaczej dobrze znane. Również tu rozpoczyna się od wprowadzającego dnia owocowego względnie ryżowo-owocowego, po którym w zależności od zamiarów i postawionych zadań może nastąpić pięć, siedem lub dziesięć dni postu.

Grupa zbiera się dwa-trzy razy w tygodniu na badaniach kontrolnych i sesji rozmowy grupowej. Ponadto każdy uczestnik musi mieć możliwość kontaktu telefonicznego o każdej porze z lekarzem prowadzącym grupę poszczącą. Już sama ta pewność działa niezwykle

uspokajająco. Napoje w poście – ewent. z dodawaniem maślanki – powinny być omawiane i ustalane indywidualnie. Podczas postu uczestnicy na sesjach rozmów grupowych winni zostać poinformowani o konieczności, znaczeniu i rozmaitych możliwościach oczyszczania jelita i otrzymać wskazówki odnośnie minimalnego programu ćwiczeń fizycznych i gimnastyki. Nie może również brakować zalecenia codziennego dwugodzinnego wypoczynku południowego z okładem na okolicę wątroby według Prießnitza. Dalej

zalecenia godne byłyby wyjaśnienia na temat prostych zabiegów według Kneippa i suchego szczotkowania skóry. Przy każdym spotkaniu należy poruszać znaczenie wystarczającego dziennego dowozu płynów (ok. 2 l/dzień). Wyjątkową ważność ma kontrola przyjmowanych leków (p. str. 77-79 [w oryginale]). Pacjenci wymagający przyjmowania leków, jak sercowcy, nadciśnieniowcy, cukrzycy typu I i II, astmatycy, reumatycy, chorzy na nerki, z uszkodzoną wątrobą nie powinni być przyjmowani do grupy poszczących ambulatoryjnie, lecz najpierw przebyć – o ile nie występują przeciwwskazania – post stacjonarny.

Masa ciała powinna być sprawdzana przez lekarza na początku i na końcu postu, a poza tym w domu codziennie rano na czczo i bez ubrania. Każdy uczestnik powinien prowadzić dziennik postu i notować tam nie tylko swoją wagę, lecz także wszystkie przeżycia, odczucia, a zwłaszcza swe sny. Będzie to bardzo pożyteczne, jak się okaże przede wszystkim w przyszłości i w razie powtarzania postu! Pogorszenia samopoczucia do kryzysów włącznie należy w każdym przypadku zgłaszać lekarzowi. Ich omówienie w kręgu rozmowy grupowej jest dla wszystkich uczestników ciekawe i pouczające. Także podczas ambulatoryjnego postu nie powinno się pracować; lub co najwyżej jedynie tyle, by móc wygospodarować czas na zabiegi konieczne dla ciała i pewną kulturę wyciszenia.

Codzienne wycofanie się w kontemplację jest sensowne nawet wtedy, gdy może być tylko krótkie. Lekarz powinien by również tu zasugerować lekturę (16, 138, 210) i o ile możności dać wskazówki do ćwiczeń.

Zwłaszcza w poście ambulatoryjnym należy poświęcić szczególną uwagę okresowi odbudowy diety (realimentacji). Prowadzi się ją w ciągu czterech dni zgodnie z ustalonym wcześniej jadłospisem ze stopniowaną ilością kalorii 600 – 800 – 1000 – 1200 – 1600 kcal (p.”Załącznik”). W rozmowie grupowej należy uprzednio wyjaśnić zasady diety pełnowartościowej, jak również specyfikę dni realimentacji. Szczególnie ważne jest uruchomienie wypróżniania jelita. Nikt nie może być zwolniony z grupy, dopóki nie zgłosi udanego wydalenia stolca.

W rozmowie grupowej na zakończenie postu mamy teraz możliwość omówienia wyważonego pod względem kalorycznym żywienia pełnowartościowego – zarówno w ogólności, jak i w indywidualnych przypadkach każdego z uczestników, oraz udzielenia szczegółowych porad.

Po tym, jak tak długo rezygnowało się z rozkoszy kulinarnych, wszystkim uczestnikom sprawi satysfakcję, gdy grupa zbierze się na koniec przy filiżance kawy, której tak długo była pozbawiona, oraz kawałku placka z owocami wypieczonego z mąki pełnoziarnistej, by radować się z sukcesu. Właśnie to przeżycie sukcesu może być tematem tej radosnej godziny przy kawie.

Utrwali się ono głęboko w świadomości i ułatwi dalsze kroczenie po nowych drogach.

W okresie wiosennym warto zaszczepić się przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu. Szczepionka podana w okresie wiosennym ochroni nas przed skutkami jakie mogą powstać po ukłuciu nas przez kleszcza. Kleszczowe zapalenie mózgu w skrócie KZM jest chorobą która dotyka centralny układ nerwowy poprzez zakażenie wirusem. Wirus ten dostaje się do naszego organizmu po ukłuciu przez kleszcza. Nie ważne czy wybieramy się do lasu czy będziemy odpoczywać w miejskim parku, zarówno kleszcze z jednego jak i drugiego miejsca mogą być nosicielami tej groźnej choroby. Jest też możliwość zakażenia się po zjedzeniu produktów niepasteryzowanych które powstały z mleka koziego, jeśli koza jest zakażona wirusem. Zwierzęta te mimo że są nosicielami to nie wykazują żadnych objawów zachorowania. Kleszcze są najbardziej aktywne od kwietnia do października. Objawy zakażenia tym wirusem są podobne do objawów grypy, następują one w ciągu kilkunastu dni od ukucia. Są to: bóle głowy, gorączka. Objawy te mogą trwać około tygodnia po czym przeradzają się w zapalenie mózgu. U dzieci może to być zapalenie opon mózgowych. Wtedy pojawiają się bóle głowy, nudności, wymioty, drgawki, zaburzenia orientacji, porażenie mięśni. Może dojść nawet do całkowitej utraty świadomości. Leczenie prowadzi się w warunkach laboratoryjnych i trwa ono nawet kilka tygodni. Nie istnieją leki które zniszczą dość szybko wirusa i naprawią szkody jakie on wyrządził w naszym organizmie. Co ciekawe to od kilku tygodni jeździ po kraju kleszczobus w którym możemy skorzystać z porady lekarza i poddać się szczepieniu. Wiele osób smaruje kleszcza masłem gdy on jest wbity w naszą skórę. Jednak nie wolno tego robić. Nie wolno go smarować także innymi specyfikami takimi jak spirytus czy olej. Jeśli to zrobimy to kleszcz się dusi i wydala do wnętrza naszego organizmu wszystkie zarazki i wirusy jakie się w nim znajdują. Jako ciekawostkę można powiedzieć że szczepienia bieże się w trzech seriach. Druga bierze się w okresie 1-3 miesiąca po pierwszej. A ostatnią 5-12 miesięcy po drugiej. Jeśli często bywamy w parkach to warto zastanowić się czy nie warto poddać się szczepieniu.

Jeśli nasz organizm jest wypoczęty i silny to nie powinniśmy chorować nawet jeśli do koła są nie sprzyjające warunki. Do przeziębienia u przeciętnego polaka dochodzi około dwóch – trzech razy w roku. Najczęściej nie jest ono groźne ale łączy się z groźnymi powikłaniami. Najczęściej można zarazić się w dużych skupiskach ludzi takich jak autobusy, zakłady pracy czy szkoły. Wirusy przechodzą w momencie podania dłoni, złapania się za poręcz której wcześniej dotykała chora osoba. Oczywiście zakażeniu bardzo sprzyja pogoda, szczególnie wiatr i plucha oraz szybkie zmiany pogody. Wtedy wychodzimy na dwór lekko ubrani a tu dziś zimno i organizm zostaje schłodzony. Do zakażenie dochodzi gdy wirusy wygrywają walkę z naszym układem odpornościowym. Pierwszym objawem jest wodnisty katar, ból gardła, kaszel. Więc warto zastanowić się w jaki sposób możemy wzmocnić nasz organizm. Dlatego ważne jest byśmy pamiętali o jak najczęstszym myciu rąk wodą z mydłem. Możemy też w aptece nabyć specjalne chusteczki czy też płyny odkażające. W przypadku gdy zachorowań do koła jest dużo to warto takimi chusteczka przetrzeć klamki w domu, poręcze i inne miejsca które są często dotykane, dotyczy to także słuchawki telefonu. Jeśli chodzi o ubiór to pamiętajmy ze szkodliwe jest nie tylko wyziębienie organizmu ale także jego przegrzanie. Ważne są także spacery jeśli cały dzień siedzimy przed komputerem lub mamy inna pracę tego typu. Jeśli pogoda nie pozwala na takie spacery to można wykonać kilka skłonów i innych ćwiczeń które spowodują że krew będzie szybciej krążyć. Warto w tym okresie tak urozmaicać naszą dietę by znajdowały się w niej odpowiednie ilości minerałów i witamin. Najlepsze są te dostarczane w naturalny sposób do naszego organizmu. Witaminy i minerały które znajdują się w tabletkach nie są całkowicie przyswajane przez nasz organizm. Ważne byśmy spożywali dużo zielonych warzyw, cytrusów, cebuli, czosnku. Znajduj się w nich witaminy A i C które wzmocnią nasz organizm. Ważne by dostarczyć cynk który znajduje się żółtkach jaj i kiełkach. Kolejnym ważnym elementem jest fakt iż powinniśmy wypoczywać i wysypiać się. Przemęczony organizm nie walczy tak mocno jak wypoczęty. Ważne byśmy także unikali stresu. Pamiętajmy o tym że przeziębienie jest chorobą wirusową czyli nasz organizm sam musi pokonać infekcję, antybiotyki nic tu nie pomogą gdyż walczą one z bakteriami a nie wirusami. Leczenie można wspomagać lekami przeciwzapalnymi i przeciwbólowymi. Ból gardła pomogą nam złagodzić proszki do ssania a z kaszlem powalczmy za pomocą syropów. Pomocne są też napary i herbatki ziołowe czy owocowe (malina. lipa). Podczas leczenia ważne jest odpoczywanie w łóżku przynajmniej przez trzy a najlepiej sześć dni. Sen i odpoczynek to najlepsze lekarstwo. Pamiętajmy by nie pomylić przeziębienia z grypą.

aby stwierdzić problem z prawidłowym wzrostem naszego dziecka to trzeba go regularnie mierzyć, najlepiej Nenie rzadziej jak 3 miesiące. Wyniki tych pomiarów najlepiej umieszczać w specjalnym wykresie, są gotowe specjalne setki n które nanosimy wyniki pomiarów, inne siatki SA dla chłopców i inne dla dziewczynek. Możemy je znaleźć w Internecie lub na końcu książeczki zdrowia naszego dziecka. Jeśli kolejne pomiary jakie wykonujemy leżą w tym samym centylu to dziecko rośnie równomiernie. O nieprawidłowościach możemy mówić wtedy gdy wystąpi skok i to gwałtowny na wyższy lub niższy poziom. W takie sytuacji musimy skorzystać z porady pediatry, bowiem żaden artykuł nie zastąpi nam wizyty u lekarza. Jeśli mamy potrzebę wykonania pomiaru długości ciała u niemowlaka to zabieg taki powinien wykonać pediatra. Badacze i lekarze zgodnie twierdzą że dla prawidłowego tempa wzrostu młodych osób ważny jest prawidłowy tryb życia a w szczególności codzienne nawyki. Groźna jest niewłaściwa ilość ruchu, złe odżywianie, niedobór snu. Jełsi chcemy by nasze dziecko rozwijało się prawidłowo to musimy zapewniać mu właściwą dietę. W ciągu dnia dziecko powinno jeść trzy główne posiłki oraz dwa mniejsze. Ważne by w daniach obfitowały produkty zbożowe, mleczne, ważne tez by dziecko piło dużo wody lub soków owocowych. Musimy też pilnować by nasze dziecko było jak najbardziej aktywne fizycznie. Pożądane formy ruchu to spacery, lekcje w-f w szkole, biegi, gra w piłkę. Kolejnym ważnym czynnikiem który decyduje o prawidłowym wzroście naszego dziecka jest odpowiednia ilość snu. Są czasem sytuacje gdy mimo spełnienia wszystkich tych wymagań nasze dziecko rośnie nieprawidłowo. Wtedy możemy podejrzewać wystąpienie jakiegoś schorzenia. Winne mogą być zaburzenia trawienia i przyswajania substancji z pokarmów, choroby przewodu pokarmowego i innych organów takich jak nerki czy wątroba. Czasem tez dziecko może mieć zaburzenia hormonalne jeśli nasze pomiary mają być jak najbardziej wiarygodne to mówimy spełniać kilka warunków przy ich dokonywaniu. Warto by nasze dziecko bullo mierzone codziennie o tej samej godzinie. Wiele osób zaleca mierzenie rano, chwilę po obudzeniu. Dziecko podczas pomiaru powinno stać boso oraz mieć rozpuszczone włosy. Aby pomiar był dokładny musi ono stać tyłem do ściany. Postawa ma być wyprostowana ale naturalna. W momencie pomiaru dziecko ma patrzeć przed siebie, a my mierzymy za pomocą centymetra krawieckiego czy ekierki.