Cera tego typu jest chyba jedną z trudniejszych do pielęgnacji i makijażu. Warto stosować kosmetyki, które są specjalnie produkowane do tego typu cery, ograniczają one wydzielanie sebum w strefie T a strefę suchą odpowiednio nawilżają. Gdy masz zamiar kupić krem to koniecznie kieruj się wiekiem. Młodym paniom wystarcza preparaty, które będą zapobiegać błyszczeniu i będą odpowiednio nawilżały. Gdy przekroczysz 30 lat to zastanów się nad stosowaniem kremu zapobiegającego zmarszczkom. Zainteresuj się preparatami bogatymi w witaminę A która zwalcza niedoskonałości skóry, zmniejsza wydzielanie łoju i odmładza. Do oczyszczania twarzy bardzo dobry jest żel, który stosuje się rano i wieczorem. Jeśli stosuje tonik to nie powinien on mieć w swym składzie alkoholu. Jeśli przesadzisz i zbyt intensywnie będziesz próbowała odtłuszczać cerę to może dojść do sytuacji, w której produkcja sebum znacznie się nasili. Oczywiście przy pielęgnacji nie można zapomnieć o peelingu, w tym przypadku poleca się najbardziej peeling enzymatyczny. Czynność ta powinna być przeprowadzana przynajmniej dwa razy w tygodniu. Bardzo dobry efekt przyniosą też maseczki z glinką oraz te silnie nawilżające. Jeśli chodzi o glinkę to powinna ona być biała lub zielona. Jeśli chodzi o makijaż takiej cery to tu pierwsze skrzypce gra podkład. Są specjalne podkłady d tego typu cery, warto po nie sięgnąć gdyż w swym składzie mają substancje absorbujące tłuszcz. Potrafią one też lepiej nawilżyć skórę. Bardzo dobrze sprawdzają się podkłady w formie kompaktowej, czyli podkład i puder w jednym. Pamiętaj, że żaden podkład nie będzie dawał 100% satysfakcji przez długie godziny. Dlatego tez warto zaopatrzyć się w bibułki matujące, które można użyć w razie potrzeby. Jeśli nie wiesz czy akurat masz cerę mieszaną to pomożemy ci to rozpoznać. Cera taka ma właściwościowi cery suchej i tłustej jednocześnie. W strefie oznaczonej literą T jest tłusta – czoło, nos i broda. Natomiast na policzkach cera jest sucha. Często w tych miejscach występują krostki, które są skutkiem podrażnienia lub przesuszenia. Osoby z tym typem skory bardzo często sięgają po kosmetyki do cery tłustej. Jednak nie jest to dobre rozwiązanie, ponieważ preparaty tego typu podrażniając suche partie skóry. Pamiętaj, że tego typu cery nie należy zbyt gorliwie peelingować. Przesadzając można wywołać podrażnienie skóry. Właśnie, dlatego zaleca się przy tej cerze stosować peeling enzymatyczny. Pamiętaj ze cera mieszana jest podatna na trądzik. Jeśli masz z nim problemy to natychmiast udaj się do dermatologa na konsultację.

W porównaniu z naszymi przodkami żyjemy cztero krotnie dłużej niż oni. Specjaliści twierdzą, że w najbliższym czasie będziemy żyć jeszcze dłużej a to dzięki postępowi inżynierii tkankowej oraz nanotechnologii. Co ciekawe badania poszły, że jełki zwierzęta ograniczymy dzienną dawkę kalorii to potrafią one żyć dłużej nawet o 30%. Teoria mówi, że im więcej jemy tym bardziej się utleniamy, czyli starzejemy. Dlatego warto posiadać wiedzę jak możemy wydłużyć sobie życie. Starzenie jest jednak bardzo skomplikowanym zjawiskiem, z jakim ma doczynienia medycyna. Teraz głównej jego przyczyny upatruje się w nagromadzeniu uszkodzeń materiału genetycznego. Każdy z nas podlega starzeniu i każdy z nas nieco inaczej. Wpływ na to ma bardzo wiele czynników. Dzięki badaniom na muszkach czy szczurach wiemy już nieco więcej o procesie starzenia się. Proces ten nie jest zaprogramowany genetycznie, ale jest skutkiem nagromadzenia się uszkodzeń materiału genetycznego oraz ważnych dla życia białek i lipidów. Na to wszystko wpływają czynniki genetyczne i nie genetyczne. Modyfikując środowisko możemy wpłynąć na aktywność kluczowych dla starzenia szlaków. Chodzi tu na przykład o poziom stresu, tempo metabolizmu itd. Dzięki temu można opóźnić starzenie. Do około 85 roku życia udział genów w regulacji starzenia i jego tempa wynosi tylko 25 – 30 procent. Zaś resztę stanowią czynniki środowiskowe i tryb życia. Jeśli chodzi o długowieczność to w przeciwieństwie do starzenia jest ona uwarunkowana genetycznie. Opisano już spora ilość Genew, która ma znaczenie odnoście tępa starzenia. Wśród czynników środowiskowych, które mogą wpłynąć na długość naszego życia wysuwa się dieta. Dlatego powinniśmy zadbać o to by naszemu organizmowi wraz z pożywieniem dostarczyć substancji niezbędnych do utrzymania młodego epigenomu. Pokarmy o korzystnym działaniu to zwykle te pochodzenia roślinnego. Chodzi tu o warzywa, owoce, jagody, orzechy, nasiona. Bardzo wskazane są owoce morza i ryby nieco rzadziej nabiał i mięso. Warzywa i owoce najlepiej zjadać na surowo lub po jak najmniejszej obróbce termicznej. Kaloryczność zjadanych posiłków powinna być jak najmniejsza. Z badań wynika, że zwierzęta na diecie chorują znacznie mniej i żyją znacznie dłużej. Powinniśmy jadać mniej za to bardziej wartościowo. Podobnie bardzo duże znaczenia ma stres. Nadmierna przedłużona aktywacja osi stresu z dużą produkcją kortyzolu wpływa na ośrodkowy układ nerwowy.

AZS może być jednym z objawów alergii pokarmowej. W pierwszej kolejności podejrzenia padają na mleko krowie. Dziecko karmione mlekiem sztucznym dostanie mleko sojowe (Bebiko sojowe, Humana SL, Isomil, Prosobee, Bebilon sojowy) lub mieszankę mlekozastępczą (Nutramigen, Bebilon Pepti, Bebilon Amino). Mieszanki te nieładnie pachną, są też niesmaczne – niektóre dzieci nie chcą ich pić, ale są też takie, które się nimi zajadają ze smakiem.
Mój Kuba zaczynał od mleka sojowego Isomil, na początku nim pluł, zmniejszyłam więc ilość miarek, dodawałam mu do niego kaszkę smakową i Sinlac (kaszka z Nestle na bazie ryżu i mączki chleba świętojańskiego). Potem stopniowo zwiększałam ilość sypanego mleka, aż do zalecanej ilości.
Po jakimś czasie mleko to przestało nam służyć – Kuba miał bardzo suchą skórę – zmieniliśmy je na Humanę SL. Muszę przyznać, że było ono dużo smaczniejsze, ale z niego też musieliśmy zrezygnować. Nutramingen nam zupełnie nie służył (dziecko miało problemy z brzuszkiem). Ostatecznie przyjął się Bebilon Pepti.
Sytuacja się komplikuje, gdy dziecko jest karmione piersią – razem z pokarmem matki dziecko dostaje alergeny, które zjadła jego rodzicielka. W takiej sytuacji lekarze zalecają matce karmiącej przejść na dietę eliminacyjną i unikać najczęstszych alergenów.
Dietę eliminacyjną wprowadza się po to, by organizm ‘zapomniał’, że dany produkt go uczula (to duże uproszczenie, ale o to w gruncie rzeczy chodzi).
Dieta eliminacyjna polega na tym, że matka karmiąca (i/lub dziecko) odstawia wszystkie podejrzane produkty, a zostawia rzeczy potencjalnie najmniej uczulające. Na efekty diety należy poczekać 23 tygodnie – tyle potrzeba, aby organizm oczyścił się z alergenów. Po tym czasie skóra powinna się wygładzić, a wysypka zniknąć. Jeśli jednak zmiany skórne nadal się utrzymują, oznacza to, że dziecko nadal otrzymuje w pokarmie coś, co mu szkodzi lub uczula je coś z powietrza. W takim wypadku należy dalej szukać winowajcy i jeszcze raz przyjrzeć się diecie, ze specjalną dbałością o szczegóły.

ARNIKA GÓRSKA

Arnica montana L

Jest dość rzadką, występującą na łąkach i obrzeżach lasu na niżu byliną, częściej spotykana na Suwalszczyźnie. Do celów leczniczych zbiera się w dni słoneczne, po obeschnięciu rosy, na plantach kwiatostany – koszyczki. W początkowym okresie kwitnienia, należy je suszyć w miejscu suchym i przewiewnym. Łatwiejsza w uprawie jest arnika łąkowa. Do celów leczniczych wykorzystuje się oprócz kwiatów także liście i korzeń.

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE

Na użytek wewnętrzny

Pobudza układ nerwowy (kwiaty), pobudzą mózg po urazach (skrajne wyczerpanie), ma właściwości wymiotne.

Na użytek zewnętrzny

Wybroczyny krwawe.

WSKAZANIA LECZNICZE

Na użytek wewnętrzny

Stwardnienie tętnic, kurcze tętnicze, koklusz, kontuzje, siniaki, stłuczenia, niektórej porażenia (paraliż).

Na użytek zewnętrzny

Urazy, kontuzje, krwiaki, zwichnięcia, rozerwanie mięśni.

182

SPOSOBY UŻYCIA

Na użytek wewnętrzny

Stosować z dużą ostrożnością, może bowiem wywołać zawroty głowy, drgawki nerwowe. Lepiej jako lek homeopatyczny.

Napar. 5 g liści bądź kwiatów na litr wody. Rannym daje się małe ilości w niewielkiej filiżance aż do wystąpienia normalnych kolorów skóry twarzy.

Odwar. 10-20 g korzeni lub liści na litr wody. Gotować 15 min., popijać 2 filiżanki dziennie przy kokluszu u dorosłych i w niektórych paraliżach.

Zioła z arniką. Zmieszać po 50 g kwiatów kasztanowca, kwiatów jarzębiny i kwiatów głogu oraz 20 g kwiatów arniki. Łyżkę mieszanki zalać w termosie dwiema szklankami wody wrzącej. Po godzinie przecedzić. Pić małymi porcjami w ciągu dnia w stanach zapalnych i zakrzepowych naczyń krwionośnych w kończynach dolnych.

Nalewka arnikowa. Stosować po 5 kropli raz dziennie w kieliszku wody po jedzeniu w spadku ciśnienia krwi, obniżeniu czynności serca i duszności. Korzystnie jest łączyć z nalewką z głogu.

Napar arnikowo-rumiankowy, mieszać po 30 g kwiatów arniki j kwiatów rumianku, zalać dwie łyżki mieszanki pół litrem wody wrzącej, postawić pod przykryciem, po ostudzeniu przecedzić.

W zaburzeniach krążenia wieńcowego i mózgowego krwi, skłonnościach do żylaków i osłabieniu serca, stosować Arnicorin produkowany w Niemczech.

Przetwory z arniki działają korzystnie na układ krążenia, zwiększają liczbę skurczów serca i jego objętość wyrzutową, zmniejszają opory w naczyniach obwodowych i poprawiają krążenie w kończynach i mózgu, pobudzają oddech, działają przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo w obrębie obwodowych naczyń żylnych i naczyń mózgowych, podnoszą nieznacznie wydzielanie soku żołądkowego i żółci, ułatwiają jej przepływ do dwunastnicy, zwiększają ilość wydzielanego moczu i działają rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego i dróg moczowych. Po wniknięciu do naczyń wyraźnie zwiększają aktywność fibrynolityczną krwi, przeciwdziałają aglutynacji płytek krwi i zapobiegają powstawaniu zakrzepów żylnych. Przetwory z arniki stosuje się doustnie w zaburzeniach wieńcowego i mózgowego krążenia krwi u osób w podeszłym wieku oraz tzw. sercu starczym o postępującym osłabieniu mięśnia sercowego na tle miażdżycowym, a także w stanach zapalnych i zakrzepowych naczyń krwionośnych w kończynach dolnych.

Przeciwwskazania. Zbyt duże dawki arniki stosowane doustnie mogą spowodować bóle głowy i brzucha, wymioty, biegunkę, osłabienie pracy serca, oddechu, zwężenie źrenic. Nie można przyjmować arniki doustnie w stanach zapalnych żołądka i jelit, krwawieniach w przewodzie pokarmowym, stanach pozawałowych i leczeniu strofantyną oraz glikozydami naparstnicy.

Na użytek zewnętrzny

Związki czynne kwiatów arniki stosowane zewnętrznie łatwo przenikają przez skórę, wzmacniają ściany naczyń włosowatych, a w przypadku uszkodzeń, np. na skutek kontuzji lub obrzęków, zapobiegają przenikaniu osocza poza łożyska żylne. Zmieniają również ciśnienie na zewnątrz i wewnątrz drobnych naczyń podskórnych, ułatwiają resorpcję płynu wysiękowego oraz zmniejszają obrzęki i bóle przez nie powodowane. Należy unikać stosowania arniki na otwarte rany, oparzenia III stopnia, rozległe otarcia naskórka i ostre stany zapalne skóry, gdyż może to wywołać silne podrażnienie tkanek.

183

Do okładów i kompresów można stosować mieszankę z 20 g nalewki arnikowej z dodatkiem 50 g gliceryny, 60 g wody i pół łyżeczki octu.

Jako środek łagodzący bóle stosuje się arnikę w zakrzepowym lub zarostowym zapaleniu żył i w bólach pooperacyjnych.

Odwar. 2 łyżeczki kwiatów arniki gotować 5 min. Stosować jako kompresy ciepłe na kontuzje bez ran.

ARCYDZIĘGIEL LITWOR

Archangelica officinalis Hoffm.

Jest zaliczany do najcenniejszych roślin leczniczych. Znany od dawna, a jeśli nie wspomina o nim piśmiennictwo starożytne, to dlatego, iż będąc rośliną północnoeuropejską nie był znany w basenie Morza Śródziemnego. Natomiast wiele o zaletach leczniczych arcydzięgla piszą średniowieczni autorzy z obszarów na północ od Alp.

W Polsce spotyka się arcydzięgiel w Sudetach i Tatrach, nad brzegami potoków, miejscami na niżu. Jest najczęściej rośliną dwuletnią, w wyjątkowych warunkach -czteroletnią. Dorasta wysokości dwu i pół metra. Liść i kulki kwiatowe roztarte w palcach wydają przyjemny, korzenno-żywiczny zapach, podobne są w smaku. Korzeń, który jest surowcem leczniczym, w smaku jest początkowo słodka-wy, później palący, wreszcie korzenno-gorzki. Arcydzięgiel bywa uprawiany dla celów leczniczych, kosmetycznych oraz spożywczych.

Zawiera liczne związki, m.in. olejek eteryczny, związki kumarynowe i furanokumarynowe, garbniki, kwasy organiczne, flawonoidy i sole mineralne.

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE

Korzeń działa rozkurczowo, kojąco, moczopędnie, wykrztuśnie, pobudza czynności żołądka, wzmacnia nerwy, naczynia krwionośne jest środkiem na uspokojenie serca, wzmacnia ogólnie, jest świetnie działającym środkiem gorzkim,

179

reguluje krwawienia miesięczne, działa napotnie, pomaga w zaflegmieniu płuc, kolce jelitowej, wzdęciach, zimnicy, blednicy, kurczowych wymiotach, nerwowych bólach głowy, przewlekłych nieżytach przewodu oddechowego, reumatyzmie, szkorbucie, padaczce, histerii, białych upławach, kaszlu, niedrożności jelit, pomaga narkomanom w kuracjach odwykowych, wskazany po zatruciach alkoholem i nikotyną, leczy śluzówki ust, gruczołów wydzielniczych, żołądka, jelit, pomaga na bezsenność, grypę, przeziębienie, przemianę materii, obrzęk gruczołów chłonnych, pobudza łaknienie, jest wiatropędny, stanowi odtrutkę na belladonnę, atropinę (i inne alkaloidy), zimowit jesienny i cykutę. Pobudza wytwarzanie pepsyny i pentagastryny w żołądku, pomaga w wydalaniu toksyn z organizmu drogą nerek. Pochodne furanokumaryny. i niektóre składniki olejku eterycznego działają rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego i dróg żółciowych. Angelicyna, zawarta w przetworach z arcydzięgla, działa uspokajająco. Arcydzięgiel jest składnikiem polskiej mieszanki z pięciu krajowych ziół wzmacniających, co przypomina działanie żeń-szenia. Ksantotoksyna, ksantotoksol, angelicyna i inne pochodne furanokumaryny wykazują działanie fotodynamiczne i zwiększają wytwarzanie pigmentu melaniny w skórze po wystawieniu jej na działanie światła słonecznego. Olejek eteryczny z arcydzięgla wykazuje właściwości bakteriobójcze i grzybobójcze.

WSKAZANIA LECZNICZE

Na użytek wewnętrzny

Anemia, blednica, astma nerwicowa, bronchit chroniczny, bóle w okresie miesiączkowania, zwłaszcza pierwszego dnia, białe upławy, kurcze żołądka i jelit, gruźlica, migreny nerwicowe, miesiączkowanie zaburzone, nadkwaśność soku żołądkowego, niewydolność i niedomoga wątroby, nieżyt jelit, niemoc seksualna, osłabienie ogólne, osłabienie (atonia) trawienia u osób słabych, połykanie powietrza, u nerwicowych spazmatyczne wymioty, wzdęcia, obrzęknięte stawy, szkorbut, zawroty głowy i omdlenia, zapalenie skóry, zapalenie pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, przewodu trzustkowego, zwalczanie stresów, zaparcia stolca. W wiekach średnich stosowano arcydzięgiel przeciw dżumie.

Na użytek zewnętrzny

Do wcierań przeciwbólowych, przeciwzapalnych, przeciwświądowych, na dolegliwości jamy ustnej, bóle reumatyczne, stłuczenia stosuje się olejek arcydzięglowy.

SPOSÓB UŻYCIA

Odwar. 4 łyżki drobno pociętego korzenia gotować w dwu litrach wody pod przykryciem, na bardzo wolnym ogniu. Dodać do kąpieli dla ozdrowieńców.

Napar. Łyżkę ziela gotować w szklance wrzątku 1-3 min., naciągać 10 min , odcedzić. Pić dwa razy dziennie po pół szklanki przy osłabieniu żołądka, dolegliwościach płucnych i zimnicy.

Odwar. Łyżeczkę korzenia gotować 15 min. w 1/4 l wody, popijać 2 razy dziennie w celu uregulowania miesiączkowania (gdy jest skąpe, bolesne bądź nieregularne lub zbyt obfite i długotrwałe).

180

W kuracjach odwykowych od narkotyków, po zatruciach alkoholem i nikotyną oraz wyczerpaniu stosuje się popijanie odwaru z 4 łyżek korzenia jak wyżej.

Przy wrzodach żołądka stosuje się odwar z korzenia w połączeniu z naparem z piołunu i szałwii; zażywać łyżkę co pół godziny.

Odwar z korzenia gotowanego pół na pół w winie i wodzie działa wiatropędnie i wiatrochłonnie.

Napar z korzenia arcydzięgla. 1/2-1 łyżki rozdrobnionych korzeni zalać 1-1 ^j/2 szklanki wody wrzącej i naparzać pod przykryciem przez 15 minut. Odstawić na 10 minut i przecedzić. Pić po 1/4-1/3 szklanki 2-3 razy dziennie na godzinę przed jedzeniem jako środek pobudzający wydzielanie soków trawiennych albo po posiłkach jako lek wiatropędny i czyszczący krew.

Jako środek orzeźwiający przy zapaściach, stanach wyczerpania nerwowego na skutek chorób zakaźnych stosuje się odwar lub nalewkę. Wraz z walerianą i arniką popija się napar z arcydzięgla jako środek wzmacniający napięcie naczyń krwionośnych przy niskim ciśnieniu krwi.

Recepty na mieszanki z korzenia arcydzięgla

1. Korzeń arcydzięgla, kłącze pięciornika, ziele krwawnika, kora wierzbowa, pączki topoli i ziele serdecznika w równych ilościach. Z łyżki mieszanki zrobić odwar do stosowania przy hemoglobinurii.
2. Korzeń arcydzięgla, kłącze turzycy, ziele glistnika, liść bobrka, ziele dziurawca, korzeń żywokostu, liść mięty w równych ilościach. Zrobić odwar z półtorej łyżki mieszanki na półtorej szklanki wrzątku. Pić przy zapaleniu żołądka.
3. Zioła żołądkowe. Zmieszać po 20 g rozdrobnionych korzeni arcydzięgla, ziela drapacza lekarskiego, liści mięty pieprzowej i liści melisy oraz po 10 g rozdrobnionych korzeni omanu, ziela glistnika i ziela szanty. Półtorej łyżki mieszanki zalać w termosie 2½ szklankami wody wrzącej. Pić po 2/3 szklanki 2-3 razy dziennie przed posiłkiem jako środek pobudzający trawienie (wydzielanie enzymów trawiennych), przeciwskurczowy, przeciwzapalny i ogólnie wzmacniający.

Przetwory z arcydzięgla stosowane w zalecanych dawkach nie mają działania szkodliwego na organizm. Pochodne furanokumarynowe zawarte w surowcu zwiększają wrażliwość skóry na promienie słoneczne i mogą powodować miejscowy obrzęk, przekrwienie lub powstanie pęcherzy już po krótkim naświetlaniu słońcem.

Spirytus arcydzięglowy złożony. Stosuje się do wcierań łagodzących bóle w zapaleniu

i korzonków nerwowych, nerwobólach i bólach gośćcowych.

Wyciąg płynny z korzenia wchodzi w skład płynu Nervosol („Herbapol”), stosowanego w stanach zwiększonego napięcia nerwowego, uczuciu niepokoju, trudności w zasypianiu.

W cukiernictwie wykorzystuje się zielone pochewki liściowe i młode pędy oraz łodygi smażone w cukrze na suchą konfiturę tzw. anżeliki, które są używane do dekoracji : tortów, mazurków, keksów ze względu na piękny kolor zielony. Jest to znakomity środek trawienny; jeden, najwyżej dwa listki trzeba dobrze pożuć i popić czymkolwiek, a okaże się to niesłychanie skuteczne po najcięższym obiedzie. Pomaga w trawieniu.

Z młodych pędów i ogonków liściowych można przyrządzić surówkę, można je dodawać do innej surówki, ale wtedy trzeba ją posłodzić. Na korzeniu arcydzięgla (do 10 dag świeżego korzenia i kilku cm łodygi nad korzeniem na litr spirytusu,

181

postawić w ciemnym miejscu na dwa tygodnie, rozcieńczyć gotowaną wodą do właściwej mocy zwykłej wódki, można osłodzić) górale podhalańscy robią swoją słynną „dźwigoniówkę”, która jednak dla osób o wysokim ciśnieniu krwi jest niewskazana.

Olejek arcydzięglowy, oprócz zastosowań medycznych, jest używany w przemyśle mydlarskim, kosmetycznym i chemii gospodarczej. Wyciągów z owoców i korzeni używa się w połączeniu z innymi surowcami roślinnymi do wyrobu likierów ziołowych lub aromatycznych wódek. W krajach anglosaskich i nordyckich korzeń arcydzięgla stosuje się w kompozycji z innymi surowcami ziołowymi do aromatyzowania piwa.